fbpx

Zespół Aspergera

Zespół Aspergera

Zespól Aspergera jest zaburzeniem rozwoju ze spektrum autyzmu, nazywany często łagodniejszą formą autyzmu. Różni się od autyzmu tym, że u osób z zespołem Aspergera nie występuje opóźnienie i upośledzenie rozwoju mowy oraz funkcji poznawczych.

Zespół Aspergera jest trudny do zdiagnozowania, ponieważ objawy są widoczne dopiero, gdy dzieci zaczną mówić, a czasami znacznie później. Dzieci z zespołem Aspergera bardzo szybko uczą się, mają różne uzdolnienia, są inteligentne. Rodzice nie widzą powodów do niepokoju, są zadowoleni, że mają uzdolnione dziecko.

Często problem zauważany jest dopiero w przedszkolu lub w szkole, gdy dzieci są wycofane, mają trudności w relacjach z rówieśnikami, wolą bawić się obok innych. Zaburzenie częściej występuje u chłopców niż u dziewczyn. U chłopców jest też łatwiejsze do zdiagnozowania. Większość dziewczyn trafia do diagnozy dopiero, gdy mają nasilone objawy depresji, myśli samobójczych, objawy OCD (obsesyjno-kompulsyjne).

Osoby z Zespolem Aspergera gorzej radzą sobie w trzech sferach: interakcje społeczne, komunikacja oraz ograniczony i powtarzający się repertuar zachowań.

O Zespole Aspergera mogą świadczyć następujące zachowania:

Trudności w interakcjach społecznych:
✅ problemy w kontaktach z rówieśnikami
✅ trudność w odnalezieniu się w grupie
✅ problemy z tworzeniem przyjaźni
✅ trudności z dostosowaniem się do zasad
✅ częste konflikty
✅ nieinicjowanie kontaktów z innymi lub inicjowanie kontaktów w sposób nieakceptowany
✅ trudność w rozróżnieniu kolegi od przyjaciela
✅ wycofanie

Trudności w komunikacji:
✅ ograniczona mowa ciała
✅ unikanie kontaktu wzrokowego
✅ nieodwzajemnianie uśmiechu społecznego
✅ bogate, niecodzienne słownictwo
✅ trudności w rozumieniu żartów i metafor

Ograniczony, stereotypowy, powtarzający się repertuar zainteresowań i aktywności:
✅ trudności z dostosowaniem się do zmiany
✅ nietypowe zainteresowania często niedostosowane do wieku i poziomu intelektualnego
✅ zbyt wysoka lub zbyt niska wrażliwość na dźwięki, zapach, smak, dotyk
✅ wybiórczość pokarmowa

W przypadku podejrzenia Zespołu Aspergera potrzebne jest pogłębienie diagnozy w kierunku całościowych zaburzeń rozwoju. Żeby to zrobić potrzebne jest skierowanie od lekarza rodzinnego do poradni dla osób z Autyzmem i Zespołem Aspergera.

Diagnoza Zespołu Aspergera polega na wywiadzie rozwojowym z pacjentem i rodzicami, obserwacji osoby badanej, analizie dokumentacji medycznej oraz na przeprowadzeniu badań i testów.

Wcześnie zdiagnozowane zaburzenie umożliwia wcześniejsze wprowadzenie terapii, co ułatwia dalsze funkcjonowanie. Diagnoza często przynosi ulgę zwłaszcza u osób dorosłych, które dowiadują się z czego może wynikać ich niechęć do tworzenia relacji z innymi ludźmi. Osoby, które mają świadomość zaburzenia mogą świadomie podjąć decyzję odnośnie wykonywanego zawodu, ponieważ stanowiska na których będą mieli liczne kontakty z innymi mogą być bardzo uciążliwe.

Wskazówki dla rodziców do postępowania z dzieckiem z rozpoznaniem Zespołu Aspergera:

✅ edukacja rodziców: uczestniczenie w warsztatach dla rodziców, zapoznanie się z literaturą
✅ akceptacja i zrozumienie dziecka
✅ przywoływanie kontaktu wzrokowego
✅ uczestniczenie dziecka w zajęciach grupowych w ramach Treningu Umiejętności Społecznych
✅ zapisanie dziecka na zajęcia z integracji sensorycznej oraz na terapię psychologiczną
✅ omawianie z dzieckiem różnych sytuacji społecznych
✅ wyjaśnianie metafor, przysłów, żartów
✅ aranżowanie zabaw „na niby”
✅ motywowanie do kontaktów z rówieśnikami
✅ ograniczenie rozpraszających bodźców
✅ wcześniejsze informowanie o zmianie
✅ wspólne gry, które uczą czekania na swoją kolej, stosowania się do zasad oraz zdrowej rywalizacji

Add Your Comment

error: Content is protected !!